Τα ταξίδια έξω από τον εαυτό μας δεν έχουν αξία. Αυτά μας παρασύρουν στο δάσος, όπου θα χαθούμε. Αν θέλεις απαντήσεις για σένα , οι απαντήσεις είναι μέσα σου, όχι έξω...
Σκεφτόμαστε πολύ λιγότερο απ'όσα ξέρουμε. Ξέρουμε πολύ λιγότερα απ'όσο αγαπάμε. Αγαπάμε πολύ λιγότερο απ'όσο μπορούμε και σ'αυτό ακριβώς το βαθμό είμαστε πολύ λιγότεροι απ'όσο είμαστε...
Πέμπτη 21 Αυγούστου 2008
Τρίτη 19 Αυγούστου 2008
Δευτέρα 18 Αυγούστου 2008
Μιλώντας για την αγάπη....
Όταν η αγάπη σας γνέφει, ακολουθείστε την...
Παρόλο που οι δρόμοι της είναι σκληροί και απότομοι,
και όταν τα φτερά της σας τυλίξουν, δοθείτε της.
Παρόλο που το ξίφος που είναι κρυμμένο ανάμεσα στα φτερά της μπορεί να σας πληγώσει...
Και όταν σας μιλά, πιστέψτε την,
παρόλο που η φωνή της μπορεί να συντρίψει τα όνειρα σας στο βοριά που τον κήπο ερημώνει...
Γιατί όπως η αγάπη σας στεφανώνει, έτσι και θα σας σταυρώσει. ΄Οπως είναι για το μεγάλωμα σας, είναι και για το κλάδεμα σας.
Όπως ανεβαίνει στην ψηλότερη κορυφή σας και χαιδεύει τα τρυφερότερα κλαδιά σας που ριγούν στον ήλιο, έτσι θα κατέβει και στις ρίζες σας και θα τραντάξει την προσκόλληση τους στη γή...
Σαν δεμάτια καλαμπόκι σας μαζεύει κοντά της΄
Σας χτυπά στο αλώνι για να σας γυμνώσει...
Η αγάπη δε δίνει τίποτα άλλο από τον εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα παρά τον εαυτό της.
Η αγάπη δεν κάνει τίποτα κτήμα της ούτε γίνεται η ίδια κτήμα...
Γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη...
Η αγάπη δεν έχει καμιά άλλη επιθυμία από το να εκπληρώσει τον εαυτό της ...
Αλλά αν αγαπάτε και επιμένετε να έχετε επιθυμίες, ας είναι τούτες οι επιθυμίες:
Να λιώσετε και να γίνετε σαν ένα τρεχούμενο ρυάκι, που τραγουδά τη μελωδία του τη νύχτα...
Να γνωρίσετε τον πόνο της μεγάλης τρυφερότητας...
Να πληγωθείτε απο την ίδια σας τη κατανόηση της αγάπης...
και να αιμορραγήσετε πρόθυμα και χαρούμενα...
Να ξυπνήσετε το ξημέρωμα με μια φτερωτή καρδιά και να ευχαριστήσετε για μια ακόμα ημέρα αγάπης....
Παρόλο που οι δρόμοι της είναι σκληροί και απότομοι,
και όταν τα φτερά της σας τυλίξουν, δοθείτε της.
Παρόλο που το ξίφος που είναι κρυμμένο ανάμεσα στα φτερά της μπορεί να σας πληγώσει...
Και όταν σας μιλά, πιστέψτε την,
παρόλο που η φωνή της μπορεί να συντρίψει τα όνειρα σας στο βοριά που τον κήπο ερημώνει...
Γιατί όπως η αγάπη σας στεφανώνει, έτσι και θα σας σταυρώσει. ΄Οπως είναι για το μεγάλωμα σας, είναι και για το κλάδεμα σας.
Όπως ανεβαίνει στην ψηλότερη κορυφή σας και χαιδεύει τα τρυφερότερα κλαδιά σας που ριγούν στον ήλιο, έτσι θα κατέβει και στις ρίζες σας και θα τραντάξει την προσκόλληση τους στη γή...
Σαν δεμάτια καλαμπόκι σας μαζεύει κοντά της΄
Σας χτυπά στο αλώνι για να σας γυμνώσει...
Η αγάπη δε δίνει τίποτα άλλο από τον εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα παρά τον εαυτό της.
Η αγάπη δεν κάνει τίποτα κτήμα της ούτε γίνεται η ίδια κτήμα...
Γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη...
Η αγάπη δεν έχει καμιά άλλη επιθυμία από το να εκπληρώσει τον εαυτό της ...
Αλλά αν αγαπάτε και επιμένετε να έχετε επιθυμίες, ας είναι τούτες οι επιθυμίες:
Να λιώσετε και να γίνετε σαν ένα τρεχούμενο ρυάκι, που τραγουδά τη μελωδία του τη νύχτα...
Να γνωρίσετε τον πόνο της μεγάλης τρυφερότητας...
Να πληγωθείτε απο την ίδια σας τη κατανόηση της αγάπης...
και να αιμορραγήσετε πρόθυμα και χαρούμενα...
Να ξυπνήσετε το ξημέρωμα με μια φτερωτή καρδιά και να ευχαριστήσετε για μια ακόμα ημέρα αγάπης....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)